Jeroen Beusekom, de vriend van Chantal heeft een bewerking gemaakt van de klassieker Ti Sento van Matia Bazar. Gister heeft ie de muziek gelanceerd op Youtube, wij hebben een videoclipje voor m gemaakt!

check zis!

Een heerlijk familieweekendje, weinig kraambezoek, ook wel eens prettig. Ook zelf geen afspraken buiten de deur dus lekker met zn vieren. Gister huis schoongemaakt, vanochtend in t Beatrixpark naar de speeltuin geweest, daarna bij Venetixeb in de Scheldestraat lekker Italiaans schepijs gegeten, thuis een beetje gestreken, Nathan is lekker naar Kinderen voor Kinderen aan t luisteren nou nou wat hebben we een interessant leven, dat ik het ook allemaal opschrijf haha. Nou ja uiteindelijk dient het natuurlijk tot weinig meer dan een introductie op fotos, want ‘fotos zeggen duizend maal meer dan woorden kunnen’. Behalve dit dan: Sinds afgelopen dinsdag zijn wij Oom, tante en neef van Biem Elias, de zoon van mijn lieve broertje Emiel en schoonzusje Esther. Kwam net terug van Oerol toen hij belde, afgelopen dinsdag dus om en nabij half twaalf in de ochtend geboren, een acht-ponder. Nou ja, gelukkig hebben we de fotos nog

Hartstikke gezellig dus, en een derde jongen in de familie. Al een flink stuk op weg naar een nieuw voetbalelftal. In ieder geval heb ik de voorhoede van het Ajax van 2029 gezien. Dan is het nu tijd voor een stukje familiegeluk.

zondagochtend in bed – opa Jan geeft de fles – Otis doet een worm na

En natuurlijk zijn er nog veel meer fotos gemaakt. Deze bijvoorbeeld:

Opa Hans neemt Nathan mee op zn nieuwe bakfiets – Yo Otis izzz in da house! – Nathan legoot nu al technich

Anouk hoop dat Otis later piraat wordt – Maarten hoopt dat Nathan later schoonmaker wordt – Maarten en Nathan laten zich schommelen

En na een ochtend lang spelen in de speeltuin genieten vader en zoon van een welverdiend ijsje! Da-hag liev dachboek

Vandaag is Otis twee weken oud, en het voelt alsof ie er altijd al was. Nou ja niet echt natuurlijk maar zoals ik in een stoere Amerikaanse film zou zeggen: “He’s here to stay!”. En zo is dat. En om dat te vieren zijn we vanochtend lekker naar t strand bij Parnassia geweest. Heerlijk. Omdat de heren al rond zes uur half zeven wakker waren waren we lekker vroeg op t strand en konden op tweede pinksterdag toch filevrij ons voortbewegen. Nou ja genoeg gelul. Fotos.

<a href="http://manouk.web-log.nl/.shared/image.html?/photos/uncategorized/2009/06/01/p6010035

- stoere familie! – ff drinken – brr t water is toch nog wat nat… -

- Glamour mom – Otis is ook op het strand gekleed – Vader en zoon -

- zand zand zand overal is zand – en zee – en natuurlijk kleine beebies! -

Tenslotte kwamen afgelopen weekend Femke en Servaas met Alies, Douwe en Ellemijn over de vloer. Los van het feit dat vijf kleine kinderen aan en rond tafel echt wel heel heftig is, heb ik op verzoek van Alies samen met haar pasta gemaakt, en Nathan heeft geholpen. Het was erg knus.

-pasta draaien – is leuk en ook nog lekker – en van spelen word je moe-

That’s it folks. Tune in next week same Otistime, same Otischannel!

Het is maandagochtend 25 mei, de warmste dag van het jaar toch nog toe. Vanmiddag ga ik met Nathan en zijn vriendje Elias en diens broertje David en vader Roderik naar het pierebadje in t Vondelpark, net als mijn vader vroeger met mij ging toen wij aan de andere kant van het Vondelpark in de Tweede Helmerstraat woonden. Vandaag is ook de laatste dag dat de kraamhulp er is, en mijn laatste vrije dag. Morgen gaat het leven weer een soort van zijn normale loop nemen. Dat is jammer, want het is heerlijk thuis bij de familie die nu echt een familie is te zijn. Aan de andere kant is het ook wel goed.

Het is goed weer een beetje regelmaat in het leven te krijgen. Goed voor Nook om samen met Otis aan een regelmatig dagpatroon te werken, goed voor Nathan om weer terug in een normaal ritme te komen. Hij is behoorlijk moe en afgepeigerd door de afgelopen dagen. En zijn enorm veel vrienden en dus ook vriendjes over de vloer gekomen, het is toch ook gewoon behoorlijk indrukwekkend een broertje te hebben en ondanks het feit dat hij nog geen jalourse neigingen vertoond is hij toch gewoon een beetje hangerig en van slag. Als hij morgen weer lekker bij en met opa Hans gaat zijn, en woensdag en donderdag weer lekker op de creche is denk ik dat ie t alles ook weer een beetje oppikt. En ik heb eigenlijk ook wel weer zin om een beetje te gaan werken, eens kijken hoe het met mijn theaterclubjes gesteld is!

Maar voordat dat zover is zal ik de lezers nog even verwennen met wat leuke fotos!

-Welkom in de wereld – trotse pappa – Dokter Nathan komt Otis even controleren-

-Bij Grote Broer op schoot – met mamma in bad – Grote Broer is beetje moe -

-Met pappa en Grote Broer in bad – Grote Broer leest voor – zo was t in de baarmoeder-

Nou dat was m wel weer. Tot snel, of minder snel, kom anders gewoon lekker ff een keertje beschuit met muisjes eten!

We schrijven inmiddels donderdagmiddag 12:21. Over precies negenenveertig minuten is Otis drie dagen oud. Hoewel de camera iets minder flitst als bij de geboorte van Nathan wordt ook Otis druk en van alle kanten belicht. Even een klein vergelijkend onderzoek:

Wie is wie?

Wie t weet wint een prijs!

Intussen beginnen wij heel langzaam maar toch zeker te wennen aan het echte gezinsleven. Natuurlijk zijn we verguld met onze kraamzorg, die maar liefste uit TWEE dames bestaat, een verzorgster in opleiding met haar supervisor. De in opleiding zijnde doet natuurlijk uitermate haar best en de supervisor is uitermate ervaren, kortom we worden enorm in de watten gelegd. Nook heeft vannacht voor t eerst echt slecht geslapen dus houdt een rustig dagje vandaag. Vanmiddag komen Jaap Judith en Juna, en Jan en Els, en verder ligt mijn koningin lekker de hele dag in bed. Ik ga zo met Nathan ff voetballen, misschien wel samen met Teun als die wil, en verder is t leven behoorlijk chill!

Dus, lekker en omdat het kan, gewoon nog wat fotos.

Voor nu, morgen of later meer!

Beste vrienden, familie, collegae en anderszins vriendschappelijke mensen,

hedenmiddag 18 mei 2009 om 13:12 zijn Anouk, Nathan en ik moeder, grote broer en vader geworden van een kerngezonde en lekker forse (4120 gr) zoon genaamd Otis Levi. Otis is geboren in het Sint Lucas Andreas-ziekenhuis. Afgelopen donderdag was al vastgesteld dat Otis een zgn Jogging Foetus was. Dat wil niks minder zeggen dan dat het een zeer actieve baby was, maar ook een die door al die activiteit een tamelijk hoge hartslag kon ontwikkelen, tot 170, 180 bpm. De regels qua thuisbevalling, waar Anouk toch heel erg op hoopte, schrijven voor dat je vanaf een hartslag van 165 niet meer verantwoord thuis kunt bevallen in verband met mogelijke complicaties. Dus toen vanochtend -nadat Nook sinds half drie in de morgen had besloten dat het echt begonnen was- om tien uur Mirte onze verloskundige rond 175 bpm constanteerde heb ik Nook als de wiedeweerga naar het ziekenhuis gebracht. Gelukkig was t net heel druk dus moesten we eerst een kwartier een parkeerplek zoeken. Eenmaal aan de ctg en nadat de teleurstelling van het niet thuis kunnen bevallen verwerkt was, mede doordat onze eigen verloskundige ons -Nook dus- kon blijven begeleiden, keerde de rust terug. Om even na twaalven vanmiddag werd geconstateerd dat de ctg-scan niks ernstigs aan het licht had gebracht en besloten wij definitief ervoor te gaan in het ziekenhuis. Nook door onder de douche, enorm wexebenopwekkend, en binnen de kortste keren ging ze, of eigenlijk gingen de wexeben als een beest tekeer. Nog voordat Mirte de verloskundige om een uur terug zou komen wist Nook niet meer waar ze t moest vinden. Toen Mirte geloofd en geprezen al om tien voor een ‘s-middags er was en Nook onderzocht bleek ze plotsklaps 8 cm ontsluiting te hebben. Voor de mannen onder ons, dat is vet dope shit. Vijf minuten voor tijd van 1-0 naar 1-3 terugkomen. Mirte besloot de vliezen te breken wat de laatste 2 cm tot volledige ontsluiting veroorzaakte en even voor enen mocht Anouk gaan persen. Hoempa hoempa hoempa-pa, twaalf over een lag Otis op haar heerlijke blote lijf. En toen dacht ik, kom laat ik eens wat fotos gaan schieten

Setje ziekenhuis, net geboren, lekker verfromfaaid tot steeds meer aangekleed en bewonderd door opa Jan.

Daarna rond een uur of vier mochten we naar huis, heerlijk lekker thuis, en meteen er maar een mooie familiefuif van gemaakt, Opas Jan en Hans, Omas Els en Liesje, omes Emiel en Lars, tantes Esther en Talitha en natuurlijk de meer dan trotse Nathan die maar niet ophield te verkondigen hoe goed hij wel niet voor zijn kleine broer zou gaan zorgen, met de welluidende koosnaam “Krokotijgerleeuw”.

Daar op de laatste foto zit Nathan tussen zn baby broertje en zn babyneef Tobias. Hoe rijk kan een leven zijn. En as we speak, of eigenlijk type, ligt mijn koning prinsheerlijk in zijn bedstede te wachten op het mooie leven dat komen gaat!

Oh ja, afgelopen zaterdag is mijn beste vriend Neelson getrouwd met de fantastische Saskia. Nathan en ik hebben als cadeaa voor hen samen planten geplant

Heb mooie tijden!

Ook wij hebben, nadat we in estafetteploegen ziek zijn geweest, uiteindelijk toch van het heerlijke schaatsweer genoten. Niet zoals gehoopt op een mooie plas ergens in waterland, maar zoala gedroomd gewoon op de vaart om de hoek van ons huis, voor kenners aan de Jan van Goyenkade. En dat leverde natuurlijk wat mooie Oud-Hollandsche schaatstafereeltjes op

-samen op de schaats – de kade in volle glorie, met aan de einder… – IJS is leuk!

Nook en Nathan – Nathan en Pappa gaan weg – En na het schaatsen moet er natuurlijk geknutseld worden!

En dan hebben we vorige week ook nog een zogenaamde twintig-weken-echo mogen laten uitvoeren. Funky stuff, ze kunnen alles zien, van het vruchtwater in de blaas waardoor ze constateren dat de nieren functioneren tot de werking van de maag, tot de schedeltussenschotten waardoor ze kunnen constateren dat er geen waterhoofdbaby komt, maar ook de hartkamerkleppen, geslacht (Nee, we willen het zelf nog niet weten) maar bijvoorbeeld ook dat de benen lang zijn en het kind dus groter zal zijn, en aan de omtrek van het hoofd op twintig weken kunnen ze afleiden dat Okkie naar alle waarschijnlijkheid zwaarder zal zijn tijdens de bevalling dan Nathan. Nou Nook, succes dan maar!

Kortom, wie het weet mag het zeggen. In ieder geval zien we op de bovenste foto de gelaatsuitdrukking, let op de de ET-ogen, en op de onderste foto zien we Okkie die met de rechterwijsvinger de neus probeert te raken en met de linkerhand de linkerknie vastpakt… tenminste dat zei de dokter, of echoscopist. Zo heet ie. Dus. Tot later!

Long time geen zie. Maar nu is er nieuws, precies dat soort nieuws waar deze weblog ooit voor bedoeld is. Dit is dus een poging de log een nieuw leven in te blazen. Ook via facebook en hyves wordt nieuws verspreid, we zijn dus alomvertegenwoordigd om het goede nieuws te verspreiden: Rond 27 mei 2009 wordt de nieuwe telg van het geslacht van der Cammen de Jong verwacht, met als voorlopige werktitel: Okkie!

En hoe ziet Okkie eruit? Nou, heel gelikt!

We keep U posted!

Ja ook voor kleine jongens gaat het EK nu toch echt leven. Maar eerst waren we gister ff op de Bosbaan om Kirsten, de mamma van Nike te steunen in haar queste voor Olympisch goud. Nathan zag het helemaal zitten en nam vast een voorschot op Olympisch goud in 2028, jawel, ook op de Bosbaan in Amsterdam!

Voorts begint dus vanavond voor ons allen nu eindelijk echt het EK, Robben, van Persie, Gatusso nou ja u weet wel. En natuurlijk gaan we winnen, we staan als xe9xe9n man achter Oranje, Nathan heeft zichzelf zelfs helemaal in Oranje gehuld. Verstopt. Omgeven. Nou ja, zoiets.

Jaja mensen voetbal is feest!
 

Nathan logeert bij opa en oma,

Vrijdagavond wordt het ‘n latertje omdat opa Jan en Nathan pas na het eten en de file naar Berlicum rijden.
Even "thuisvoelen" en pas om 22.00 uur naar bed!
‘s Nachts wordt Nathan 1 x wakker omdat hij zijn speen kwijt is maar als oma die weer gevonden heeft slaapt hij weer verder tot de volgende ochtend 8.00 uur.
Lekker gezellig ontbijtje en dan met opa onder de douche, vooral gxe9xe9n haren wassen, en daarna fijn buiten in de tuin spelen.
Vooral de watergoot en ‘t watervalletje zijn erg aantrekkelijk.
Ook spelen met de auto’s en de "railstrein", lekker op het terras.
Later in de middag toch maar even naar bed en na liedjes zingen over logeren bij opa Jan en rijden in de auto over "de snelle weg" slaapt Nathan uiteindelijk 3 volle uren!
Daardoor laat gegeten en daarna nog een fantasiespelletje met opa in de tuin bij de watergoot.’t Gaat over zeep kopen en handen wassen…..’n hoop op en neer geloop en hele verhalen.
Yoghurt met aardbeien eten en een uurtje vroeger naar bed dan gisterenavond.
Morgen gaat oma paardrijden op Lette en gaan opa en Nathan oma ontmoeten in het bos, dat wordt vast weer een leuke dag!

Welterusten allemaal (Nathan ligt om 22.00 uur nog te zingen ).